KIM SNIJDERS

SUNSHINE MIXED WITH A LITTLE HURRICANE

Ik zie 't wel.

Zo. Het is even een tijd geweest dat ik wat van mezelf heb laten horen. Maar het gaat goed. Heel erg goed. 

Read more

‘Wel eng hé om weer in de trein te zitten.’

Een uur geleden liep ik via de stationstunnel richting de vervangende bussen. Daar stonden twee conducteurs te wachten. We begroeten elkaar en ze vragen waar ik heen moet. Station Hardenberg is mijn eindpunt vertel ik ze. Ze leggen me uit welke bus ik het beste kan pakken, maar helaas moet ik daar nog wel tien minuten op wachten. Ik maak een praatje met de mannen en ze maken een ontspannen indruk op me.

Read more

Hoe mijn sollicitatiegesprek niet om mijn fotografie draaide maar om mijn uiterlijk.

Afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met het vinden van een stageplek. Tot op heden is dat nog niet echt gelukt. Ik zoek namelijk een veilige plek waar ze mij wat extra begeleiding kunnen aanbieden in verband met mijn slechte ervaringen met stages. Veilige plekken zijn zeldzaam, zo merkte ik afgelopen donderdagmiddag. Ik had een stagegesprek bij een fotowinkel in Zutphen. Welke van de vier dat was is niet echt nodig om te vertellen, maar het was in ieder geval in Zutphen.

Read more

Ik ga dit jaar niet bezig zijn met afvallen.

Al zes dagen is het 2016. Mensen zijn opgehouden met je een gelukkig nieuwjaar te wensen en ik durf te wedden dat 60% van de mensen hun voornemens al hebben verbroken. Zelf heb ik geen voornemens maar meer doelen waar ik in 2016 verder aan wil werken. Daar wil ik vandaag wat over vertellen. Ik ga dit jaar namelijk niet bezig zijn met afvallen.

Read more

Zeventien jaar en op kamers wonen – drie jaar later.

Gisteren was het drie jaar geleden dat de vlag uit ging bij mijn ouders. Na maanden het gezeur van mij aan te hebben gehoord mocht ik dan eindelijk op kamers in het mooie grote Zwolle. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat het jong is. Maar de combinatie van mijn slaapproblemen en het opstaan om 06:00, thuis zijn om 18:00 trok ik niet meer. Daarnaast was het voor mezelf ook tijd dat ik zelfstandig ging wonen.

Read more

Beste mevrouw in de tweezits naast mij.

Op deze mooie zaterdag in december ging ik met de trein van Zwolle naar Emmen. Een reis van minder dan een uur. Toch duurde het mij veel te lang. Dat kwam door u.

We waren Zwolle nog niet uit of ik voelde het al. U staarde me aan. Dat kan ik zien door de weerspiegeling in het raam. Want weet u, ik ben best wel gepest vroeger. Dan ontwikkel je manieren zodat je ongezien toch door kan hebben wat er gebeurd. Best wel handig!

Read more

In mijn hoofd #3

Ik doe de voordeur achter me dicht en kijk om me heen. Wat een drukte. Op mijn gemak loop ik naar de bushalte. Ik sta naast een groep jongens en hoor gelach. Snel zet ik het volume van mijn muziek wat hoger. Gelukkig is daar de bus al. Ik sta precies goed wanneer de deuren open gaan en stap in.

Read more

Puur.

Ik zat laatst een make-up tutorial te kijken van een bekende beautyblogger. Niet dat ik er wat mee doe. Maar op de één of andere manier is het heel interessant om te kijken naar iemand die haar gezicht door middel van make-up zó anders maakt. Dat inspireerde mij tot een nieuwe serie. Puur. Hierin wil ik vrouwen fotograferen vol in de make-up en wanneer ze helemaal niets op hebben. Een heel leeg canvas. Dit omdat ik de kracht van make-up erg groot vind.

Zelf heb ik dat ook. Sinds een aantal maanden laat ik mijn lieve huisgenote los op mijn wenkbrauwen. Ze epileert ze en verft ze net iets donkerder. De eerste keer moest ik wennen maar nu ben ik om. Het staat zoveel mooier! Wanneer ik mijn ogen vol kladder met make-up lijkt het opeens alsof ik veel grotere ogen heb. Dat vind ik zelf mooi. Maar ook wanneer ik in het weekend wakker word en de deur niet uit hoef en dus geen make-up op heb vind ik mezelf prachtig. Het heeft voor mij zeker wel een meerwaarde maar het is niet dat ik zonder make-up de straat niet op durf.

Mijn eerste slachtoffer was een vriendin van me, en tevens klasgenote. Toen we samen de foto’s aan het bekijken waren zagen we pas echt hoe zo’n verschil make-up maakt. Ik ben voor deze serie nog op zoek naar vijf andere vrouwen. 

Lees je dit en denk je: verdorie, hier moet ik bij zijn! Stuur me dan een bericht. Via facebook, mail of desnoods via whatsapp. Het is gratis en je doet mij er een groot plezier mee. Overigens is het wel in Zwolle, in een studio op school.

Read more

Hier heb je 'm.

Vanuit school kreeg ik vorig jaar de opdracht om iets/iemand van dichtbij te fotograferen. Een persoonlijk verhaal te vertellen. Aangezien ik dat jaar daarvoor ook al deze opdracht had gedaan vond ik het tijd worden om mezelf te confronteren. Ik zou voor het eerst zelfportretten gaan maken.

Read more

Kleffe mandarijnen

In een ver, ver, verleden liep ik samen met mijn broertje langs de deuren met Sint Maarten. Een zelfgebouwde lampion in m’n hand en veel te koude wangen liep ik door de straten. Maar omdat mijn moeder in een bejaardentehuis werkte mochten we ook daar langs de deuren. Het was daar lekker warm en de mensen vonden het helemaal geweldig dat we langskwamen. Negen van de tien keer kregen we een kleffe mandarijn maar dat maakte het niet minder leuk.

Read more
comments powered by Disqus