KIM SNIJDERS

SUNSHINE MIXED WITH A LITTLE HURRICANE

Kleffe mandarijnen

In een ver, ver, verleden liep ik samen met mijn broertje langs de deuren met Sint Maarten. Een zelfgebouwde lampion in m’n hand en veel te koude wangen liep ik door de straten. Maar omdat mijn moeder in een bejaardentehuis werkte mochten we ook daar langs de deuren. Het was daar lekker warm en de mensen vonden het helemaal geweldig dat we langskwamen. Negen van de tien keer kregen we een kleffe mandarijn maar dat maakte het niet minder leuk.

Nadat ik van de basisschool ging stond ik aan de deur. Mijn ouders vinden het namelijk verschrikkelijk om dat ‘gejank’ aan te horen maar ik vond het prachtig. Al die grappige liedjes en de mooiste lampionnen heb ik gezien. Daar kwam natuurlijk ook bij dat ik juf wilde worden en het werken met kinderen vind ik één van de leerzaamste dingen die er zijn.

Maar er kwam ook een tijd aan dat ik tijdens Sint Maarten niet meer thuis in Klazienaveen was. Ik zit in mijn studentenkamertje in Zwolle waarbij er geen kinderen aan de deur komen. Best jammer eigenlijk want aan één deur kunnen ze nu zeven keer snoep scoren, welk kind wil dat nou niet?!

Dit jaar heb ik ook geen snoep gekocht, er komen toch geen kinderen langs en ik eet het zelf ook niet. Mochten er toch kinderen aan de deur komen heb ik nog wel wat voor ze. Kleffe mandarijnen.


(afbeelding: http://zonnejaar.antrovista.com/index.php?item=6&r=&s=&a=2&b=&t=)


comments powered by Disqus